Kaynak: OdaTV · manset
Tarihin en şaşırtıcı sofra kuralları: Çileklerin İsyanı
Orijinal haberi oku →
Özet
Yemek yalnızca karın doyurma aracı mıdır, yoksa tarihin her döneminde toplumsal yapının, politikanın, ekonominin ve hatta en büyük güç savaşlarının en net aynası mı? Ünlü yemek tarihçisi Massimo Montanari ’nin Türkçeye çevrilen eseri "Çileklerin İsyanı, Ortaçağ ve Rönesans 'tan Sofra Anlatıları" , Kıtlık ve Bolluk ile Avrupa'da Yemeğin Tarihi kitaplarının ardından okuyucuyu Batı dünyasının ve özellikle İtalyan krallıklarının entrikalarla dolu sofra geçmişine, yirmi bir kısa anlatı eşliğinde eğlenceli ve düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor. Kitap boyunca, 12. yüzyıl İtalya manastırlarındaki rahiplerin yaşamından Dante’nin ezber bozan sofra anılarına, İsveç kraliçesi için hazırlanan devasa ziyafet listelerine kadar pek çok belge, sofraların sadece bir yemek alanı değil, derin birer iletişim ve güç sahnesi olduğunu kanıtlıyor.
Kitabın ilk hikayesi, sofrada tüketilen gıdaların güçle doğrudan ilişkisini ve bu yolla karşı tarafa verilen mesajları ele alıyor. 12. yüzyılda bir rahip tarafından kaleme alınan ve 7. yüzyıl İtalya’sının Ticino kentinde geçen olayda, devrik bir kralın oğlunun gizlice yeni kralın sarayındaki davete sızması anlatılıyor. O dönemde vahşi hayvanların avlanıp tüketilmesi gücü kutsayan bir ritüeldir; ancak bu etlerin tüketilme şekli de bir o kadar statü belirleyicidir. Savaşçı bir erkek, sofrada tükettiği vahşi hayvanlarla düşmanına savaş meydanındaki duruşunun mesajını verirdi. Elle ve iştahla yenilen bir et butu saygınlık gösterisiyken, hamur işi gibi naif gıdaları tüketmek güçsüzlük olarak kabul edilirdi.
Hikayedeki devrik kralın oğlu, eski bir saray çalışanının yardımıyla davetteki bütün kemikli etleri kendine getirtir ve tükettiği etlerin kemiklerini oturduğu sandalyenin altında biriktirip hızla saraydan kaçar. Davet bittikten sonra durumu öğrenen…
Tam metin ve güncel gelişmeler için orijinal habere geçin.
Orijinal haberi oku →Sayfadan çık
