Laik eğitim kime gerek?

Köyler, kentler, yollar okullar işgal altıdaydı. Savaş sürerken 23 Nisan 1920’de meclis açıldı. 2 Mayısta kurulan ilk hükümetin bakanlıklarından biri de “Maarif Vekâleti” ydi. Mustafa Kemal savaş koşullarında Milli Eğitim Bakanlığı’nı kurmuş... Kısıtlı savaş bütçesinden eğitime pay ayırmıştı. Savaşta barışta ilkin eğitim; 1950’den sonra MEB’nin başına geçenlerin çoğu eğitimi önceleyen bu inceliği ya algılayamadı ya da bilmezden geldi. İktidardaki partinin kendi programı “eğitim sistemi” oldu.

2000’lerin Türkiyesi salgın, deprem sonrası okullarını açamazken... Mustafa Kemaller savaşta bile okulları kapatmadı. 2000’lerin Türkiyesinde okullar açık... Çocuklar, ana baba yoksulluğunun ortağı... Öğretmen beslenemeyen, diş fırçası olmayan, giysileri değiştirilemeyen çocuklarla yoksulluğun paylaşanı... Bilgisayar, bilgisunar, cep telefonu, yapay zekâ... “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli...”

İmparatorluğun son döneminde kendi dili diniyle okullar açan yayılmacı, artık okul açmıyor. Biz ya onun adıyla okul açar ya da kendi okullarımızı kendimize yabancılaştırır olduk. MEB’nin parti merkezinden alınan siyasal kararlarla sürdürdüğü sözde eğitimde... Ana baba öğretmen şaşkın, öğrenci deneme tahtası... İlçe eğitim müdürlüğü konumuna inen üniversite çağdışı eğitime tepkisiz... Arapçayı anaokuluna indiren imam hatipler gözde...

Yandaşlığın boyu gücü, Atatürk’le dönemine saldırmakla ölçülüyor. Türk İslam sentezi odaklı “milliyetçi muhafazakârlık” ta eğitim ulusal olmasa da olur, yeter ki laiklik denmesin... İktidarın çeyrek yüzyıllık sistemsiz eğitimi yamalı bohça bile değil... Son üç yılın bakanının keşfi “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” ndeki “Türkiye Yüzyılı” nın amacıyla... Karnını doyuramadığımız çocukların, beynini doyurabilir miyiz?

Konu eğitimse öğretim izlencelerine…