Kaynak: Cumhuriyet · gundem

Gurbetin çocukları

Orijinal haberi oku →
Gurbetin çocukları

Özet

Adamın kafasında derin bir yara izi vardı. Savaşta başına bir şarapnel parçası saplanmış; sol gözü iyice küçülmüş, görme yeteneğini yitirmişti. Adı Nasır’dı. Savaşta veya işkencelerde ağır yaralar almış sığınmacıların tedavi edildiği Danimarka’daki merkezde uzun süre tedavi görmüştü. Sağ kolunu hareket ettiremiyor, tokalaşırken sol elini kullanıyordu.

Nasır’ı, oğlu Rahman’ı okula getirip götürürken tanımıştım. Bazı günler avucuma bir tomar kalem, silgi ve kalem açacağı tutuşturuyordu. Rahman’ın okuldan eve götürdüğü bu malzemeleri, sahiplerinin alması için öğretmen masasının yanına bırakıyordum.

Yine İsveç’in amansız soğuklarının başladığı bir yıldı. Göçmenlerin çoğunluğu oluşturdukları Rosengård Mahallesi’nde, aileleri taşındığı için İsveçli öğrenci sayısı giderek azalıyordu. Okulda çoğunluğu Balkan, Ortadoğu ve Uzakdoğu kökenli çocuklar oluşturuyordu. Son yıllarda buna Ukraynalılar ve Suriyeliler de eklendi.

Her çocuğun ayrı bir hikâyesi vardı. Bazıları savaş travmasını hâlâ üzerlerinden atamamış aile ortamlarından geliyorlardı. Sürekli kavga ediyorlardı. Günlerimiz, “Çocuklar, yapmayın, etmeyin, uslu durun!” demekle geçiyordu.

Rahman, ilkokula hazırlık sınıfına yeni başlamıştı. Okulda ve aile ortamında uyum güçlüğü yaşayan çocuklardan biriydi. Okul pedagogunun çabaları sonuç vermedi. Okul yönetimi, durumu görüşmek için Rahman’ın ailesini okula çağırmayı kararlaştırdı.

Tam metin ve güncel gelişmeler için orijinal habere geçin.

Orijinal haberi oku →

Sayfadan çık