Bulaşıkçılıktan 20 restorana uzanan bir dev, Emeril Lagasse

Bir zamanlar, olağanüstü yeteneğine karşın biraz fazla abartılı bir egoya sahip genç bir şef vardı. New Orleans’taki ünlü Commander's Palace ’ta hararetli bir Pazar brunch'ı sırasında, akıl hocası Ella Brennan ona katlanmış sarı bir kağıt uzattı: “Eve gittiğinde bunu oku.”

O kağıtta, Amerika n gastronomi tarihini ve Lagasse’nin hayatını sonsuza dek değiştirecek şu cümle yazılıydı:

Kuzey Amerika’nın En İyi 50 Restoranı tarafından ödüle layık görülen Lagasse, “O andan itibaren her şey değişti” diyerek mutfak felsefesinin temelini şöyle açıklıyor: “Müşterinin her zaman haklı olduğuna inanıyorum. Ayrıca, banyoyu temizlemekten o akşamın menüsüne karar vermeye kadar, kendim yapmayacağım hiçbir şeyi ekibimden istemem.”

Lagasse’nin kariyer yolu, büyük Amerikan hikayelerinin tadını taşıyor. Şef ceketini giymeden önce geleceği adeta bir müzik notasına yazılmış gibiydi. Birçok kişinin bilmediği şaşırtıcı bir gerçek var; aşçılık okuluna gidebilmek için müzik okulundan aldığı tam burs teklifini reddetti. Bir perküsyoncu olan Lagasse, üflemeli ve yaylı çalgıları da çalabiliyordu.

Ancak ritm duygusunu mutfağa taşımayı seçti. 10 yaşında Massachusetts’te bir fırında bulaşık yıkayarak başlayan çalışma hayatı, 1982’de New Orleans’a taşınmasıyla yeni bir boyut kazandı. O dönem sokak aydınlatmasının bile bulunmadığı vizyoner bir mahallede (Depo Bölgesi) amiral gemisi restoranı Emeril’s ’i kurdu. Creole ve Cajun köklerine sadık kalarak dünya tekniklerini harmanlayan Lagasse, burada “Yeni New Orleans” mutfak akımını doğurdu. Emeril’s , bugün halen Kuzey Amerika’nın en iyi restoranları arasında 20. sırada yer alıyor.