Beşiktaş'a 'İtalyan işi' galibiyet: Yıllar sonra düğümün ucu bulundu

“İtalyan İşi” denildiğinde akla çoğu zaman sinemadaki The Italian Job gelir; planlı bir soygunu, ince hesaplanmış bir vurgunu, büyük bir operasyonu çağrıştırır. Ama bizim sözünü edeceğimiz “İtalyan İşi” başka. Kötünün değil iyinin, vurgunun değil futbolun, karmaşanın değil düzenin hikâyesi.

Beşiktaş ’ın akordu kaç sezondur bozuktu. Son üç yılda Giovanni van Bronckhorst, Ole Gunnar Solskjaer ve Sergen Yalçın geldi geçti; ama hiçbiri siyah-beyazlı takıma kalıcı bir futbol düzeni, bir kimlik veremedi. Öyle ki Beşiktaş’ın futbol felsefesini çözmek için maçları izlemek, istatistikleri karıştırmak yetmiyor; insanın bir de medyumlara danışası geliyordu.

Henüz hüküm vermek için erken. Futbol, erken verilen hükümleri bozmaktan pek hoşlanır. Ama Vincenzo Italiano, yıllardır çözülemeyen düğümün ucunu bulmuş gibi görünüyor. Hazırlık maçlarında, Avrupa sınavlarında ve bu geceki Eyüpspor karşılaşmasında gördüğümüz bir şey var: Beşiktaş’ın artık bir futbol felsefesi, bir karakteri var. O da şu. Savunma çizgisini öne çekecek, agresif presle rakibin nefesini kesecek ve topa sahip olacaksın. Geriden kısa paslarla çıkarken gözün hep ileride olacak; yana değil, dikine oynayacaksın. Oyunu kendi kalenden mümkün olduğunca uzağa, rakibin yarı sahasına yıkacaksın. Tempon düşmeyecek. Topu kaybettiğin yerde yas tutmayacak, en kısa sürede geri alacaksın. Yani Italiano’nun Beşiktaş’ında top sadece ayağa değil, bir fikrin peşine oynanıyor. Siyah-beyazlı futbolcular artık sahada “Şimdi ne yapacağız?” diye birbirlerinin yüzüne bakmıyor. Top rakipteyken nerede duracaklarını, top kendilerindeyken nereye koşacaklarını biliyorlar. Bu gece bunu bir kez gördük Beşiktaş'ta herkes ne yaptığını biliyor. Dikine ve hızlı oynuyor. Yüksek tempo ve presle rakibi hataya zorluyor. Kanat iyi çalışıyor. Ve sürekli…