Cumhuriyet · gundem
Şam’ın şekeri¹
Orijinal haberi oku →Özet
18 Haziran 2010 günlü Hürriyet gazetesinde aynı adla yayımlanan yazıyı bazı düzetme ve eklemeler yaparak okumanıza sunuyorum: [Ben bütün Türkleri sevmem. Bazılarını severim: Hepsini değil ama bazı şairleri ve yazarları; dünyanın en büyük ressamlarından Alaettin Aksoy ’u, Nebahat Çehre, Tarık Akan, Rutkay Aziz ve Çiçek Arif ’i; Hürriyet gazetesinde Ayça Aktan ve Doğaner Gönen ’in şahsında yazıişleri mensuplarını; telefon santralında ve ulaştırmada çalışanları severim.
Çocukluğumun Mersinlilerinden 1948 Londra Olimpiyatları’nda grekoromen güreşte şampiyon olan Mersinli Ahmet ’i², Mersin İdman Yurdu futbol takımının sol açığı Bombacı İlhan Taşucu ’nu (Sağ ayağıyla topa vurmazdı. Mersinliler buna bir efsane uydurmuştu: Güya bir Beyrut takımıyla yapılan maçta, sağ ayağıyla çektiği şutla kalecinin barsaklarını dökmüş, bu nedenle de sağ ayağı mühürlüymüş.), Araliktan³ Nusret ’i, mahalle komşumuz Deli Kadir ve anasını, Deli Cemil ’i, Cilveli Cennet’i, Kont Ahmet’i, Fedai Mustafa ’yı, Saraç Mahmut ’u severim. Türk dünyasının geri kalanından nefret etmem elbette.
Sağ-solcuları sevmem ama 68’in otlaklarında otlayan dinozor arkadaşları çok severim.
Eski Araplardan başta İmruülkays olmak üzere Yedi Askı şairlerini, Hallac ve Nifferi ’yi, El Maarri ve Ebu Nuvas ’ı; yenilerden Venus Khoury-Ghata ’yı, Adonis ’i, Abdüllatif Laabi ve Tahar Bekri ’yi, Abdelwahab Meddeb ve Muhammed Bennis ’i severim. Ayrıca eski şarkıcı ve dansözlerden Behiyye Şıkşık, Tahiyye Karyoka, Abdülvehhab, Ferid El Atraş ’ı severim.
Sevdiğim Fransızlar, Amerikalılar, Almanlar, Ruslar, Yunanlar, Güney Amerikalılar, Asyalılar, Afrikalılar, Avustralyalılar ve Okyanusyalılar vardır ki adlarını saysam bilgisayar göçer. Yüreğim ve sabrım o kadar geniş değildir. Bu nedenle herkesi sevemem.
Tam metin ve güncel gelişmeler için orijinal habere geçin.
Orijinal haberi oku →