RadarManşet

Cumhuriyet · gundem

Renkleri gerçekten biz mi seçiyoruz?

Orijinal haberi oku →

Özet

Aslında renk trendlerinin arkasında gizli bir toplantı masası veya bütün markaların aynı anda verdiği bir karar yok. Ancak renklerin bir anda yaşamın her alanında belirmesi de rastlantı değil. Renkler kültürel ortam, tasarımcıların esin kaynakları, üretim dünyası, markaların tercihleri ve tüketicilerin ilgisinin birbirini beslediği bir döngü içinde yayılıyor.

Bunu bugün pembe üzerinden görmek mümkün. Son yıllarda pembe önce “barbiecore” ile görünür oldu, ardından daha sakin ve soluk tonlara yöneldi. Şimdi ise daha canlı pembelerin öne çıktığını görüyoruz. Asıl ilginç olan ise pembenin moda olması değil, aynı rengin neden aynı anda bu kadar farklı yerde karşımıza çıkabildiği.

Bir rengin anlamı kültürle şekilleniyor. Hangi rengin neyi temsil ettiği, hangi duygularla ilişkilendirildiği bize toplum tarafından öğretiliyor. Ancak aynı kültürde yetişen iki insan bile aynı renge tamamen farklı anlamlar yükleyebiliyor. Çünkü renkler hafızamız, deneyimlerimiz ve duygularımızla da ilişki kuruyor.

Pembe her zaman “kadınların rengi” değildi. 18. yüzyıl Avrupa'sında pembe, özellikle pahalı boyalara ulaşabilen erkek elitler tarafından zenginlik ve güç göstergesi olarak da kullanılıyordu. Pembenin kadınlık ve kız çocuklarıyla bugünkü güçlü bağının oluşması çok daha yakın bir tarihin ürünü.

Ancak bu anlam da rengin doğasında bulunan bir özellik değil, zaman içinde oluşmuş kültürel bir kod. Bugün sanat, moda ve tasarımın da etkisiyle bu kodun gevşediğini görüyoruz. Pembe, giderek belirli bir cinsiyetin rengi olmaktan çıkıp kişisel ifade alanının bir parçasına dönüşüyor.

Tam metin ve güncel gelişmeler için orijinal habere geçin.

Orijinal haberi oku →